Wordt afscheid nemen ooit makkelijker ?

Door Gillded op woensdag 21 februari 2018 17:02 - Reacties (24)
Categorie: -, Views: 4.311

De titel is een vraag een vraag die ik mijzelf erg vaak stel en waarvan ik eigenlijk ook benieuwd ben hoe jullie hem ervaren. Voor ik het verhaal begin even een kleine disclaimer: Dit is mijn eerste blog, ik ben geen Nederlands docent en schrijf gewoon even mijn gedachtes van me af om het makkelijker te maken. Commentaar hier over word niet gewaardeerd. Correcties mogen altijd maar houd het a.u.b. leuk.

“They say you die twice. One time when you stop breathing and a second time, a bit later on, when somebody says your name for the last time.”
- Banksy


Toen ik vroeger nog een kleine jongen was kon ik het begrip dood maar moeilijk snappen. Je bent weg maar niemand weet precies wat er met je gebeurd is. Vele mensen hebben verschillende meningen en je krijgt vaak de opmerking "Als je later groot bent snap je het wel".

Nu is het later en ben ik groot, maar snappen doe ik het nog steeds niet. Helaas is er gister een "vriendje" van me dood gegaan. Het was een hond die ik dierbaar had die slechts 1 jaar oud was. Hij liep op de verkeerde plek op het verkeerde moment. Hij heeft naar zeggen een duw gekregen, heeft zich omgedraaid en is niet meer opgestaan.

Los van of bovenstaande echt zo gegaan is of niet weet ik wel dat ik op het moment toen ik het belletje kreeg wel weer even vol schoot met een gevoel van ongeloof en stomheid. "Nee je maakt een grapje. Hoe is het gebeurd dan ? Is het echt hem ? Dat kan toch niet zomaar gebeuren ? Wat een k*t zooi". Het niet kunnen plaatsen van de gevoelens die er door je heen gaan en de onwetendheid over wat er nou wel of niet gebeurd na de dood geven je een gevoel van machteloosheid en een gevoel van wanhoop. Je kan het niet, je wil het niet en mag(?) het niet geloven.

Ik hoop oprecht dat er een moment komt waar ik de vrede kan vinden met de gedachte van klaar zijn. Dat ik gewoon kan denken, goh wat vervelend, maar ze zijn op een betere plek nu. Hun tijd is gekomen. Maar tot die tijd kan ik de gedachtes aan dood en klaar zijn maar moeilijk geloven.

De afgelopen tijd ben ik te veel mensen en dierbare dingen ( even heel oneerbiedig samengevat ) kwijt geraakt aan het grote hiernamaals, maar het word niet makkelijker. Mensen om je heen die kanker krijgen, die kapot gemaakt worden omdat ze iets anders zeggen of denken of gewoon "Voor de lol" van hun leven afgeholpen worden.

Ik kan het niet snappen, ik wil het niet snappen en ik ga het denk ik ook nooit snappen. Maar er komt een dag dat ook ik ga. Het enigste wat ik hoop voor die dag, is dat ik eindelijk antwoord krijg op mijn vraag. Word het ooit makkelijker ?